وبلاگ شخصی فرهاد داودوندی
 
فروشگاه لوازم یدكی اتومبیل ، نجوم ، ورزش ، شطرنج، هنر و علم در بروجرد
tabligh








بروجرد زادگاه ورزش ژیمناستیک لرستان


 نقل تاریخ ورزش ژیمناستیک بروجرد

از زبان استاد بهمن کمانکش بروجردی


فرهاد داودوندی – بروجرد :


همیشه بانیان اولیه پایه گذاری یک رشته ورزشی باید جایگاه مستحکمی در تاریخ آن ورزش در هر شهر و دیار داشته باشند، به واقع مهم نیست که اگر بانیان و پایه گذاران اینگونه ورزشها در زمان خودشان از تبحر کافی در این ورزش برخوردار نبوده اند، اما مهم است که بدانیم اینگونه افراد با چه سختی هائی دست و پنجه نرم نموده اند، چگونه با وقت گذاشتن و صرف عمر خود، برای یاد گیری هر رمز و رازی در رابطه با ورزش جدید و مورد علاقه شان، چه خون دلها خورده اند.

پایه گذاری ژیمناستیک لرستان که از بروجرد آغاز شده داستان خواندنی و شیرینی را در خود نهفته دارد.

 استاد بهمن کمانکش، از اولین نفراتی بوده که در تاریخ ورزش این خطه برای یاد گیری و ترویج این ورزش نوپا که در آن زمان  مردم عادی به آن " جیملاستیک " می گفته اند،  در دهه 40 دراین استان و همچنین بروجرد زحمات فراوانی را متحمل گردیده است و بنوعی می توان گفت پدر ژیمناستیک لرستان استاد بهمن کمانکش می باشد.

 استاد کمانکش متولد سال 1327 است اما خودش  چنین می گوید:

آنزمان شناسنامه فرزندان ذکور را کمتر می گرفته اند بنابر این در شناسنامه من زمان تولد 1329 صادره از بروجرد ثبت گردیده است، بخاطر کار مرحوم پدر که کشاورز بود و ما نیز که در کنار پدر به کشاورزی می پرداختیم بدنهای آماده و ورزیده ای داشتیم ، البته استخوانبندی من و برادرانم نیز به پدر و مادر رفته بود و علاوه بر ورزیدگی بخاطر کار و فعالیت، از اسکلت بندی محکمی نیز برخوردار بودیم.

نوع بازیهای آنزمان نیز بر خلاف امروزه بسیار متنوع بود که همان بازیها نیز در آماده نمودن بدنهای ورزشکاران تاثیر بسزائی داشت، بطوریکه هر جوانی به دنبال ورزش مورد علاقه اش می رفت بخاطر آمادگی جسمانی فراوان خیلی سریع در رشته مورد علاقه اش می توانست حرف اول را در سطح شهر، استان و حتی کشور بزند، اما از همه اینها مهمتر وجود معلمین ورزشی دلسوزی بود که خودشان نیز از ورزشکاران طراز اول آنزمان حساب میشدند.

با ورود به مدرسه ابتدائی اقبال آشتیانی، مرحوم اشترانی معلمی که در بروجرد حق زیادی برگردن خیلی  از ورزشکاران را دارد، استعداد من و دیگر دانش آموزان علاقمند به ورزش را کشف نمود، بعد از ایشان آقای احمد مشرفی که خود نیز والیبالیست بسیار خوبی بود ما را به سمت و سوی ورزش برد، با ورود به دبیرستان امام ( پهلوی سابق) که آنزمان، دارای زمین تنیس، سالن بوکس، کشتی، پینگ پنگ، والیبال و ... بود توسط آقای حریری که معلم ورزش سال اول دبیرستان ما بود به کشتی در وزن 48 کیلو روی آوردم، بعد از مدتی ، وقتی آقای حریری پشتکار، وعلاقمندی  مرا دید با آقای علی داروغه که آنزمان تیم کشتی شهر را تمرین می داد صحبت نمود و مرا برای تعلیم بیشتر به ایشان معرفی نمود.

آقای علی داروغه استاد بزرگی بود و در فنون بدل سرآمد دوران خودش بود که جوانان موفق آنزمان بروجرد، مانند مرحوم حتمی، مرحوم مریخی، مرحوم صادقی، علیرضا کمالی، قدرت نعمت خواه، غلام حسن گودرزی،یگانه و بسیاری دیگر زیر نظر علی داروغه به تمرین می پرداختند.

توام با تمرینات کشتی در تیم سیکل اولی ها عضو تیم فوتبال نیز بودم، سال دوم دبیرستان از فرط علاقه بسیار به رشته های ورزشی مختلف، با پرتاب ها آشنا شدم، آنزمان معلم ورزش ما مرحوم مطهری بود، بخاطر فیزیک بدنی مناسب در داخل دبیرستان نیزه را از پشت حلقه بسکتبال تا پشت حلقه بعدی پرتاب می نمودم.

همزمان یک آقائی بود به نام آقای بهنام که ایشان فرهنگی بود و در جشن ها و اعیاد بخاطر فیزیک بدنی مناسب روی 2 عدد چهار پایه که روی هم می گذاشت با استفاده از  2 عدد شیشه نوشابه در روی این دو چهار پایه حرکات آکروباتیک انجام می داد، با دیدن حرکات آقای بهنام و جسته و گریخته دیدن حرکات دیگران و بخصوص حرکات آفتاب مهتاب آقای قبادی و حرکات پشتک وارو از آقای شهباز مرادی که این حرکات را در رودخانه انجام می دادم و با شنیدن نام ورزش  ژیمناستیک  و آماده بودن بدنم، تصمیم گرفتم که این ورزش را توسعه بدهم.


البته شنیدن نام ژیمناستیک هم برای اولین بار توسط من برای خودش خاطره ای دارد، با بستگان برای سفری رفتیم تبریز، در بازدیدی که از یکی از سالنهای این شهر داشتم، ورزشکارانی را دیدم که با نظم خاصی ورزش زیبائی را انجام می دادند، آنجا رویم نشد بپرسم نام ورزش تان چیست، اما خیلی لذت بردم، در بازگشت به بروجرد ماجرا را برای مرحوم کاروان بازگو نمودم، ایشان گفت نام آن ورزش، ژیمناستیک است!

برای توسعه این ورزش دنبال نفر می گشتم، آنزمان علی بلوریان در رشته های دو و میدانی، وزنه برداری، والیبال بسیار فعال بود و بدن ورزیده ای هم داشت، در رشته موسیقی نیز نی می نواخت، با وی صحبت نمودم و دو نفری هر روز پشت دروازه استادیوم روی خاک، لنگی می انداختیم و روی لنگ غلت می زدیم، مربی نداشتیم، در واقع آنزمان در بروجرد و لرستان اصلا نمی دانستند ورزش ژیمناستیک چگونه ورزشی است!

علاقه وافر و ذوق سرشار علی بلوریان، علاقه مرا دو چندان نمود، جهش های بسیار بالای  وی وقتی با حرکات ژیمناستیک مخلوط می شدبرای من معرکه ای بودباورنکردنی، آن روز که من از روی یک صندلی آفتاب مهتاب می زدم، شاید امروز هم کسی در لرستان نتواند روی تشک هم نزند ولی من روی زمین انجام می دادم، نیم پشتک، پشتک وارو روی زمین خاکی میزدم آنهم بدون مربی، حرکت بطُر علی بلوریان روی زمین خاکی بدون مربی در خور تحسین بود.

یک روز که داشتیم پشت دروازه تمرین می نمودیم، یک جوان بروجردی که آنزمان ساکن آبادان بود بنام ابراهیم نظامی پیش ما آمد و گفت چند حرکت بلدم، و سپس حرکات بالانس و چرخ و فلک را به ما نشان داد.

برای اولین بار با مرحوم کاروان رفتیم مسابقات در خرم آباد، خرم آبادی ها تیم نداشتند ، ما بعنوان نماینده لرستان رفتیم مسابقات کشوری در کرمان، نفر کم داشتیم، ابراهیم هادی پور دروازه بان تیم شهر را بعنوان یار چهارم با خودمان بردیم مسابقات آموزشگاه های کشور، سرپرست مان در این مسابقات آقای ارکانی بود. اعضا تیم که در واقع اولین تیم ژیمناستیک تاریخ لرستان در مسابقات رسمی بودند شامل بهمن کمانکش، علی بلوریان، ابراهیم نظامی و ابراهیم هادی پور بود.

 

در آنجا بعد از اجرای حرکات اختیاری به ما گفتند حرکات اجباری تان را انجام بدهید، گفتیم حرکات اجباری چیه؟ گفتند مربی تان چه کسی است؟ گفتیم مربی نداریم اما سرپرست مان آقای ارکانی است .

آقای ارکانی رفت پیش مسئولین مسابقات، از ایشان پرسیدند چرا حرکات اجباری را ورزشکارانتان انجام نمی دهند، گفت ما اصلا نمی دانیم حرکات اجباری چیه؟ خودمان یاد گرفته ایم، مسئولین مسابقات از ما خیلی خوششان آمد، برای برگشتن جزواتی به ما دادند که روی هر عکس فلشی بود، یادمان رفت بپرسیم این فلش ها روی عکسها برای چی گذاشته اند؟

سال بعد مسابقات در اصفهان بود رفتیم مسابقات گفتند چرا چهار نفرید تیم باید شش نفره باشد! مرحوم کاروان با مسئولین صحبت کرد و از آنجا که در تمام ایران به مرحوم کاروان احترام زیاد می گذاشتند تیم ما را قبول نمودند! مرحوم کاروان گفت خرک هم بروید، بدون اطلاع و فقط با دیندن حرکات خرک دیگر ورزشکاران تیمهای دیگر، حرکات خرک را انجام دادیم که در مجموع تیمی سوم شدیم!

 البته بیشتر امتیاز آوری را مدیون علی بلوریان بودیم  که بیشترین نمره را آورد. آنزمان کریمی مدیر کل تربیت بدنی یزد بود، آقای حصیبی کارشناس دو و میدانی کشور بود و مرحوم رضائی کشتی گیر تیم ملی  و گیشوئی نیز از مسئولین دو و میدانی کشور بودند، همه اینها به مرحوم کاروان بسیار احترام می گذاشتند.    

آقای کریمی به آقای کاروان  گفتند بهتر نیست از هیات  درخواست کنیم که یکدوره مسابقه ژیمناستیک در لرستان برگزار شود؟ مرحوم کاروان گفت سعی می کنم مسابقات را بیاوریم بروجرد و اساتید وقت هم بعدا این درخواست را پذیرفتند

سال بعد برای سومین سال متوالی،  اما اینبار با یک تیم شش نفره و کامل رفتیم مسابقات اصفهان در مجموع تیمی بین فرمانداری های ایران  در حرکات  زمینی دوم شدیم در مراسم افتتاحیه کمانکش و علی بلوریان  همراه با نفرات تیمها حرکات نمایشی زمینی برای حضار انجام دادیم.

مسئولین برگزاری مسابقات یکدستگاه پارالل به من هدیه دادند که آن را چند روز بعد همراه با دو تخته تشک بنز آبی رنگ فرستادند بروجرد ! از آنجا که اداره تربیت بدنی جلوی دژبانی کنونی ( محل فعلی تربیت بدنی بروجرد ) بود و اما سالنی برای ژیمناستیک نبود، به دستور آقای مهربان رئیس وقت تربیت بدنی، پارالل و تشک ها را گذاشتند درون راهرو تربیت بدنی!

زمانی که ما ورزش ژیمناستیک را شروع نمودیم ( دهه 40 ) مدیر کل اداره تربیت بدنی استان، آقای نیکولای علیین بود ( حدود سال 1347یا 1350 ) آنزمان مربی برای پارالل نداشتیم روی زمین بالانس خوب می رفتیم، بنابر این روی پارالل برای مان زیاد سخت نبود.

 سال 1354  تیمی را که از لحاظ حرکات زمینی مهارت داشت بخاطر رفتن به خدمت وظیفه سربازی به دو نفر از ورزشکاران با استعداد و ورزشکار بروجردی بنامهای ناصر پیرهادی و رضا چوبکار که بسیار با استعداد بودند واگذار نمودیم.

سال 1354 مسابقات ژیمناستیک قهرمانی آموزشگاه های کشور بنا به در خواست سالیان قبل مرحوم کاروان برای اولین بار در بروجرد برگزار شد، هر چند که دیگر من آنزمان عضو تیم شهرم  و استان که همان تیم بروجرد بود نبودم.

اما خوشحالم که امروز، ورزشی که با تلاش و همت من و دوستانم در این استان وشهر پایه گذاری شد، اینک آنقدر گسترده شده که آمار تعداد ژیمناستیک کاران استان را نیز نمی توان برشمرد!

افراد زیادی در این سالها برای رشد این ورزش متحمل زحمات زیادی گردیده اند که نام تک تک شان در ذهنم نیست، اما جا دارد از آقایان جزایری در خرم آباد و نیک نژاد در بروجرد ، و بخصوی افسر وظیفه پادگان مهندسی آقای شریفی که بروجردی نبودند و فقط یک روز آمدند و" پیچ نیم پشتک" را نشان مان دادند و بسیاری دیگر از عزیزان که شاید حتی آنها را ندیده ام و شاید آنها هم مرا نمی شناسند تشکر نموده و دست آنها را ببوسم و از آقای رضا نظام الاسلامی که از ژیمناستیک های برتر خوزستانی بودند و بعد از شروع جنگ به بروجرد آمدند و فصلی نو درژیمناستیک دهه 60 بروجرد پایه نهادند تشکر نمایم.

البته از سال  1361 تا 1368  نیز مسئول انجمن ژیمناستیک اداره آموزش و پرورش بودم و هرگز نگذاشتم که کسی در جریان قرار بگیرد، زیرا معتقد بودم همه ژیمناست ها مسئول بودند تا یاد بگیرند و یاد بدهند و حقیر کوچک ترین بودم.

##########################################




نامه پهلوان بهمن کمانکش،

 

پهلوان خوش نام بروجردی به اینجانب


جناب آقای فرهاد داودوندی عزیز

 

از اینکه بر سر گنج قناعت نشسته و پای از دامن رفاهیت کشیده و به کمند مکر و حیله نفس گرفتار نیامده ای که از ثمره اش چشیدن حلاوت معرفت است که خود زهی سعادت و اینکه عشق به تحقیق و کنجکاوی در نهاد تو سرشته بوده و هست

 

 و هرگز پنبه غفلت در گوش ننهاده و یاران قدیم و ورزشکاران و ورزش دوستان را فراموش نکرده، صد شکر، که دل سوختگانی هستند که زحمت خویش را در نعمت دیگران حقیر دانسته و این خصلت بزرگ باعث مباهات جامعه ورزش است.

 

چون از آلایش حرص و طمع دل خویش  را تطهیر گردانیده اید و این صفات حمیده و رفتار پسندیده سبب گردیده که دوست دارندت و محبتت را به دوش گیرند و اگر حسن شهرتت از قاف تا قاف این دیار گذشته عجب نیست

 

چه سیمرغ قله نشین کوه قاف ابجد خوان عشق و کرم توست. در یکرنگی سبقت از همگنان ربوده ای تا آنجا که دست اندر کاران این صناعت، دست مریزاد گوی تو می باشند.

 

(از تو می خواهم که روی مرا زمین نینداخته و این مطلب را حتما در سایت خود یا هر نشریه ای که صلاح می دانی قرار بدهی)

 

                                        بهمن کمانکش دبیر بازنشسته ورزش


@@@@@@@@@@@@@@@@





نامه فرهاد داودوندی به

 پهلوان بهمن کمانکش بروجردی



پاسخ فرهاد داودوندی:


استاد گرامی جناب پهلوان بهمن کمانکش عزیز

 

به واقع از اینهمه ابراز محبت شما به اینجانب به عنوان شاگرد همیشگی تان ، مرا به مانند همیشه یک عمر شرمنده محبت خود نموده اید.

 

 تاریخ ورزش این شهر و دیار به بزرگانی به مانند شما که در خوش نامی زبانزد همه هستید بر خود می بالد.

 

 نسل پهلوانان در این دیار هیچگاه با وجود افرادی به مانند جنابعالی تاثیر مثبت شان بر جامعه ورزش را از دست نخواهند داد.

 

در محضر شما و امثال جنابعالی که عمری بدون هیچگونه چشمداشت رونق بخش ورزش بوده اید،کاری  بسیار اندکی که توسط اینجانب تاکنون انجام گرفته،  به واقع زیره به کرمان بردن می باشد، چرا که با حضور امروزتان در محل فروشگاه و امر نمودن به اینجانب( بر خلاف میل باطنی ام)  برای درج مطلب تان در سایت، نشان از روحیه به واقع پهلوانی تان دارد.

 

وجود بزرگانی به مانند شما و امر نمودن به این شاگرد همیشگی تان، باعث افتخار اینجانب است و وظیفه مرا در قبال جامعه ورزش بروجرد سنگین تر از قبل نموده است.

 

جناب استاد بهمن کمانکش عزیز

 

برایتان به مانند همیشه بهترین ها را آرزومندم.

 

                                                  شاگرد همیشه دست بوس تان

 

                                                      فرهاد داودوندی






طبقه بندی: خاطرات پهلوان بهمن کمانکش بروجردی، 
برچسب ها: بروجرد زادگاه ورزش ژیمناستیک لرستان نقل تاریخ ورزش ژیمناستیک بروجرد از زبان استاد بهمن کمانکش بروجردی، بهمن کمانکش، ژیمناستیک، تاریخ ورزش ژیمناستیک بروجرد، استاد بهمن کمانکش بروجردی، جیملاستیک،  
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 مرداد 1394 توسط فرهاد داودوندی





چنین است رسم بزرگی نمودن


پهلوان بهمن کمانکش بروجردی، باعث افتخار بروجرد و تمامی استان لرستان است، انسان بزرگواری که سر آمد اخلاق و ورزش و جوانمردی و مردم داری است.

وقتی زیر بارش برف، در محل فروشگاه سری به ما زد و بخاطر فعالیت های خبری ورزشی در تشریات و این سایت
با شاخه ای گل قرمز، رسم بزرگ منشی را نشان ما داد، به خود بالیدم که در شهر و دیار ما همچنان پهلوانان واقعی سرمایه های اخلاق مداری مان می باشند.

برای پهلوان بهمن کمانکش صمیمانه آرزوی موفقیت و تندرستی را دارم.




طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی،  خاطرات پهلوان بهمن کمانکش بروجردی، 
برچسب ها: چنین است رسم بزرگی نمودن، بهمن کمانکش، پهلوان بهمن کمانکش، بهمن، کمانکش، بروجرد، پهلوان،  
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 29 دی 1392 توسط فرهاد داودوندی


سپاس از پهلوان بهمن کمانکش


عکسهای کاملا اختصاصی و تاریخی

 از ورزش بروجرد و خرم آباد رسید



بزودی و طی  چند روز آینده در این سایت  ستون های اختصاصی برای روایت تاریخ ورزش بروجرد و لرستان باز خواهیم نمود تا نسل جوانتر با تاریخ ورزش این دیار بیشتر آشنا بشوند.

امروز پهلوان بهمن کمانکش بروجردی عزیز محبت نمود و عکسهای کاملا اختصاصی که در هیچ کجا دیده نشده از ورزش خرم آباد و بروجرد را که مربوط به سالیان بسیار دور است برایم آورد.

پهلوان کمانکش سخنانی در رابطه با پهلوانان نامی بروجرد و خرم آباد بصورت مکتوب برایم آورده که به موقع روی سایت خواهد آمد.

برایم از جوانمردی های بزرگانی گفت که در این خطه چه انسانهای بزرگی بوده اند و با اینکه حتی یکی از این بزرگان پشت قهرمان وقت کشتی جهان را به تشک چسبانیده است اما مردمداری برای شان مهمتر از قهرمانی های زود گذر بوده است.

از مرحوم حاج محمد کریمی که سال گذشته بر اثر  تصادف جان به جان آفرین تسلیم نمود گفت و اینکه این مرد بزرگ در سال 1351 چه خدمت یزرگی به ورزشکاران بروجردی و خرم آبادی نموده است.( پهلوان کمانکش تاکید داشت که  حادثه پیش آمده را ننویسم)

آرزومندیم که خداوند بزرگ و مهربان  ختم همه مردان عالم را بخیر کند. آمین.

تا چند روز آینده مطالب پهلوان بهمن کمانکش را روی این سایت می توانید بخوانید.




طبقه بندی: خاطرات پهلوان بهمن کمانکش بروجردی،  نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: عکسهای کاملا اختصاصی و تاریخی از ورزش خرم آباد و بروجرد رسید، پهلوان کمانکش،  
نوشته شده در تاریخ شنبه 15 تیر 1392 توسط فرهاد داودوندی


دهه 40 گروهی از قهرمانان بدنسازی و پرورش اندام بروجرد: از راست آقایان اسد....، حسین موسوی، بهمن کمانکش، ولی اله لواشی، محمد گودرزی( فرشید)، محمد موسوی و گودرزی سرپرست تیم




یک بروجرد و

 یک پهلوان بهمن کمانکش



هر گاه  پهلوان بهمن کمانکش  را می بینم انگار دنیا را به من می دهند. پهلوان خوش نام و مردم دار بروجرد، تاریخ گویای ورزش بروجرد و لرستان است.

پهلوان کمانکش خود به تنهائی گنجینه پر باری از تاریخ ورزشهای ژیمناستیک،دو و میدانی، فوتبال، کشتی کج، وزنه برداری،...... و پرورش اندام بروجرد و لرستان می باشد.

قبلا در این سایت مطالبی از ایشان بعنوان یکی از اولین کسانی که ورزش ژیمناستیک را به این شهر و استان آورده است( پدر ژیمناستیک لرستان) در این سایت ثبت کرده ام اما گفتگوی امروز مان که بسیار جالب شد در رابطه با رشته پرورش اندام و بدنسازی بود.

پهلوان کمانکش اطلاعات بسیار دست اول و جالبی از این ورزش در استان  و بروجرد را برایم گفت.

بزودی تمامی مطالب گفته شده توسط ایشان پس از ویرایش روی سایت قرار خواهد گرفت.

برای پهلوان بهمن کمانکش صمیمانه آرزوی موفقیت دارم.




طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی،  خاطرات پهلوان بهمن کمانکش بروجردی، 
برچسب ها: یک بروجرد و یک پهلوان بهمن کمانکش،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 اردیبهشت 1392 توسط فرهاد داودوندی


نامه پهلوان بهمن کمانکش،

 

پهلوان خوش نام بروجردی به اینجانب


امروز پهلوان بهمن کمانکش، پیشکسوت خوش نام ورزش بروجرد و لرستان متن نامه ای را برایم به محل فروشگاه آورد و با اینکه صمیمانه اعتراف می کنم، مایل نبودم در سایت قرار داده شود، اما ایشان امر نمودند

و چندین بار تاکید داشتند که حتما نامه  شان روی سایت قرار داده شود، بر خلاف میل باطنی ام، دستور پهلوان کمانکش را انجام داده و متن نامه ارسالی شان را در زیر گذاشته ام،

هر چند که باز هم  صمیمانه اعتراف می کنم، در حد اینهمه محبت بیکران ایشان نیستم، اما چون دستور دادند و چندین بار تاکید داشتند، بر خلاف میل باطنی ام، مجبور شدم که نامه را روی سایت بگذارم:


جناب آقای فرهاد داودوندی عزیز

 

از اینکه بر سر گنج قناعت نشسته و پای از دامن رفاهیت کشیده و به کمند مکر و حیله نفس گرفتار نیامده ای که از ثمره اش چشیدن حلاوت معرفت است که خود زهی سعادت و اینکه عشق به تحقیق و کنجکاوی در نهاد تو سرشته بوده و هست

 

 و هرگز پنبه غفلت در گوش ننهاده و یاران قدیم و ورزشکاران و ورزش دوستان را فراموش نکرده، صد شکر، که دل سوختگانی هستند که زحمت خویش را در نعمت دیگران حقیر دانسته و این خصلت بزرگ باعث مباهات جامعه ورزش است.

 

چون از آلایش حرص و طمع دل خویش  را تطهیر گردانیده اید و این صفات حمیده و رفتار پسندیده سبب گردیده که دوست دارندت و محبتت را به دوش گیرند و اگر حسن شهرتت از قاف تا قاف این دیار گذشته عجب نیست

 

چه سیمرغ قله نشین کوه قاف ابجد خوان عشق و کرم توست. در یکرنگی سبقت از همگنان ربوده ای تا آنجا که دست اندر کاران این صناعت، دست مریزاد گوی تو می باشند.

 

(از تو می خواهم که روی مرا زمین نینداخته و این مطلب را حتما در سایت خود یا هر نشریه ای که صلاح می دانی قرار بدهی)

 

                                        بهمن کمانکش دبیر بازنشسته ورزش


@@@@@@@@@@@@@@@@

 

پاسخ فرهاد داودوندی: استاد گرامی جناب پهلوان بهمن کمانکش عزیز

 

به واقع از اینهمه ابراز محبت شما به اینجانب به عنوان شاگرد همیشگی تان ، مرا به مانند همیشه یک عمر شرمنده محبت خود نموده اید.

 

 تاریخ ورزش این شهر و دیار به بزرگانی به مانند شما که در خوش نامی زبانزد همه هستید بر خود می بالد.

 

 نسل پهلوانان در این دیار هیچگاه با وجود افرادی به مانند جنابعالی تاثیر مثبت شان بر جامعه ورزش را از دست نخواهند داد.

 

در محضر شما و امثال جنابعالی که عمری بدون هیچگونه چشمداشت رونق بخش ورزش بوده اید،کاری  بسیار اندکی که توسط اینجانب تاکنون انجام گرفته،  به واقع زیره به کرمان بردن می باشد، چرا که با حضور امروزتان در محل فروشگاه و امر نمودن به اینجانب( بر خلاف میل باطنی ام)  برای درج مطلب تان در سایت، نشان از روحیه به واقع پهلوانی تان دارد.

 

وجود بزرگانی به مانند شما و امر نمودن به این شاگرد همیشگی تان، باعث افتخار اینجانب است و وظیفه مرا در قبال جامعه ورزش بروجرد سنگین تر از قبل نموده است.

 

جناب استاد بهمن کمانکش عزیز

 

برایتان به مانند همیشه بهترین ها را آرزومندم.

 

                                                  شاگرد همیشه دست بوس تان

 

                                                      فرهاد داودوندی

 





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی،  خاطرات پهلوان بهمن کمانکش بروجردی، 
برچسب ها: نامه پهلوان بهمن کمانکش، پهلوان خوش نام بروجردی به اینجانب،  
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 23 آذر 1391 توسط فرهاد داودوندی



سال 1352 دبیرستان امام، نفر روی زمین آقای حسین خراطی از پیشکسوتان ورزش بروجرد، نفر شماره 9 آقای محمد دیناروند رئیس فعلی کمیته داوران فوتبال بروجرد، شخص در حال بالانس آقای بهمن کمانکش از بزرگان ورزش بروجرد، در حال شیرجه آقای علی بلوریان از بزرگان حال حاضر ورزش بروجرد ( عکس از آلبوم استاد کمانکش)


بنام خدا


تاریخچه ژیمناستیک بروجرد و لرستان

از زبان استاد بهمن کمانکش


فرهاد داودوندی – بروجرد : همیشه بانیان اولیه پایه گذاری یک رشته ورزشی باید جایگاه مستحکمی در تاریخ آن ورزش در هر شهر و دیار داشته باشند، به واقع مهم نیست که اگر بانیان و پایه گذاران اینگونه ورزشها در زمان خودشان از تبحر کافی در این ورزش برخوردار نبوده اند، اما مهم است که بدانیم اینگونه افراد با چه سختی هائی دست و پنجه نرم نموده اند، چگونه با وقت گذاشتن و صرف عمر خود، برای یاد گیری هر رمز و رازی در رابطه با ورزش جدید و مورد علاقه شان، چه خون دلها خورده اند.

پایه گذاری ژیمناستیک لرستان که از بروجرد آغاز شده داستان خواندنی و شیرینی را در خود نهفته دارد.

 استاد بهمن کمانکش، از اولین نفراتی بوده که در تاریخ ورزش این خطه برای یاد گیری و ترویج این ورزش نوپا که در آن زمان  مردم عادی به آن " جیملاستیک " می گفته اند،  در دهه 40 دراین استان و همچنین بروجرد زحمات فراوانی را متحمل گردیده است و بنوعی می توان گفت پدر ژیمناستیک لرستان استاد بهمن کمانکش می باشد.

 استاد کمانکش متولد سال 1327 است اما خودش  چنین می گوید:

آنزمان شناسنامه فرزندان ذکور را کمتر می گرفته اند بنابر این در شناسنامه من زمان تولد 1329 صادره از بروجرد ثبت گردیده است، بخاطر کار مرحوم پدر که کشاورز بود و ما نیز که در کنار پدر به کشاورزی می پرداختیم بدنهای آماده و ورزیده ای داشتیم ، البته استخوانبندی من و برادرانم نیز به پدر و مادر رفته بود و علاوه بر ورزیدگی بخاطر کار و فعالیت، از اسکلت بندی محکمی نیز برخوردار بودیم.

نوع بازیهای آنزمان نیز بر خلاف امروزه بسیار متنوع بود که همان بازیها نیز در آماده نمودن بدنهای ورزشکاران تاثیر بسزائی داشت، بطوریکه هر جوانی به دنبال ورزش مورد علاقه اش می رفت بخاطر آمادگی جسمانی فراوان خیلی سریع در رشته مورد علاقه اش می توانست حرف اول را در سطح شهر، استان و حتی کشور بزند، اما از همه اینها مهمتر وجود معلمین ورزشی دلسوزی بود که خودشان نیز از ورزشکاران طراز اول آنزمان حساب میشدند.

با ورود به مدرسه ابتدائی اقبال آشتیانی، مرحوم اشترانی معلمی که در بروجرد حق زیادی برگردن خیلی  از ورزشکاران را دارد، استعداد من و دیگر دانش آموزان علاقمند به ورزش را کشف نمود، بعد از ایشان آقای احمد مشرفی که خود نیز والیبالیست بسیار خوبی بود ما را به سمت و سوی ورزش برد، با ورود به دبیرستان امام ( پهلوی سابق) که آنزمان، دارای زمین تنیس، سالن بوکس، کشتی، پینگ پنگ، والیبال و ... بود توسط آقای حریری که معلم ورزش سال اول دبیرستان ما بود به کشتی در وزن 48 کیلو روی آوردم، بعد از مدتی ، وقتی آقای حریری پشتکار، وعلاقمندی  مرا دید با آقای علی داروغه که آنزمان تیم کشتی شهر را تمرین می داد صحبت نمود و مرا برای تعلیم بیشتر به ایشان معرفی نمود.

آقای علی داروغه استاد بزرگی بود و در فنون بدل سرآمد دوران خودش بود که جوانان موفق آنزمان بروجرد، مانند مرحوم حتمی، مرحوم مریخی، مرحوم صادقی، علیرضا کمالی، قدرت نعمت خواه، غلام حسن گودرزی،یگانه و بسیاری دیگر زیر نظر علی داروغه به تمرین می پرداختند.

توام با تمرینات کشتی در تیم سیکل اولی ها عضو تیم فوتبال نیز بودم، سال دوم دبیرستان از فرط علاقه بسیار به رشته های ورزشی مختلف، با پرتاب ها آشنا شدم، آنزمان معلم ورزش ما مرحوم مطهری بود، بخاطر فیزیک بدنی مناسب در داخل دبیرستان نیزه را از پشت حلقه بسکتبال تا پشت حلقه بعدی پرتاب می نمودم.

همزمان یک آقائی بود به نام آقای بهنام که ایشان فرهنگی بود و در جشن ها و اعیاد بخاطر فیزیک بدنی مناسب روی 2 عدد چهار پایه که روی هم می گذاشت با استفاده از  2 عدد شیشه نوشابه در روی این دو چهار پایه حرکات آکروباتیک انجام می داد، با دیدن حرکات آقای بهنام و جسته و گریخته دیدن حرکات دیگران و بخصوص حرکات آفتاب مهتاب آقای قبادی و حرکات پشتک وارو از آقای شهباز مرادی که این حرکات را در رودخانه انجام می دادم و با شنیدن نام ورزش  ژیمناستیک  و آماده بودن بدنم، تصمیم گرفتم که این ورزش را توسعه بدهم.

البته شنیدن نام ژیمناستیک هم برای اولین بار توسط من برای خودش خاطره ای دارد، با بستگان برای سفری رفتیم تبریز، در بازدیدی که از یکی از سالنهای این شهر داشتم، ورزشکارانی را دیدم که با نظم خاصی ورزش زیبائی را انجام می دادند، آنجا رویم نشد بپرسم نام ورزش تان چیست، اما خیلی لذت بردم، در بازگشت به بروجرد ماجرا را برای مرحوم کاروان بازگو نمودم، ایشان گفت نام آن ورزش، ژیمناستیک است!

برای توسعه این ورزش دنبال نفر می گشتم، آنزمان علی بلوریان در رشته های دو و میدانی، وزنه برداری، والیبال بسیار فعال بود و بدن ورزیده ای هم داشت، در رشته موسیقی نیز نی می نواخت، با وی صحبت نمودم و دو نفری هر روز پشت دروازه استادیوم روی خاک، لنگی می انداختیم و روی لنگ غلت می زدیم، مربی نداشتیم، در واقع آنزمان در بروجرد و لرستان اصلا نمی دانستند ورزش ژیمناستیک چگونه ورزشی است!

علاقه وافر و ذوق سرشار علی بلوریان، علاقه مرا دو چندان نمود، جهش های بسیار بالای  وی وقتی با حرکات ژیمناستیک مخلوط می شدبرای من معرکه ای بودباورنکردنی، آن روز که من از روی یک صندلی آفتاب مهتاب می زدم، شاید امروز هم کسی در لرستان نتواند روی تشک هم نزند ولی من روی زمین انجام می دادم، نیم پشتک، پشتک وارو روی زمین خاکی میزدم آنهم بدون مربی، حرکت بطُر علی بلوریان روی زمین خاکی بدون مربی در خور تحسین بود.

یک روز که داشتیم پشت دروازه تمرین می نمودیم، یک جوان بروجردی که آنزمان ساکن آبادان بود بنام ابراهیم نظامی پیش ما آمد و گفت چند حرکت بلدم، و سپس حرکات بالانس و چرخ و فلک را به ما نشان داد.

برای اولین بار با مرحوم کاروان رفتیم مسابقات در خرم آباد، خرم آبادی ها تیم نداشتند ، ما بعنوان نماینده لرستان رفتیم مسابقات کشوری در کرمان، نفر کم داشتیم، ابراهیم هادی پور دروازه بان تیم شهر را بعنوان یار چهارم با خودمان بردیم مسابقات آموزشگاه های کشور، سرپرست مان در این مسابقات آقای ارکانی بود. اعضا تیم که در واقع اولین تیم ژیمناستیک تاریخ لرستان در مسابقات رسمی بودند شامل بهمن کمانکش، علی بلوریان، ابراهیم نظامی و ابراهیم هادی پور بود.

 

در آنجا بعد از اجرای حرکات اختیاری به ما گفتند حرکات اجباری تان را انجام بدهید، گفتیم حرکات اجباری چیه؟ گفتند مربی تان چه کسی است؟ گفتیم مربی نداریم اما سرپرست مان آقای ارکانی است .

آقای ارکانی رفت پیش مسئولین مسابقات، از ایشان پرسیدند چرا حرکات اجباری را ورزشکارانتان انجام نمی دهند، گفت ما اصلا نمی دانیم حرکات اجباری چیه؟ خودمان یاد گرفته ایم، مسئولین مسابقات از ما خیلی خوششان آمد، برای برگشتن جزواتی به ما دادند که روی هر عکس فلشی بود، یادمان رفت بپرسیم این فلش ها روی عکسها برای چی گذاشته اند؟

سال بعد مسابقات در اصفهان بود رفتیم مسابقات گفتند چرا چهار نفرید تیم باید شش نفره باشد! مرحوم کاروان با مسئولین صحبت کرد و از آنجا که در تمام ایران به مرحوم کاروان احترام زیاد می گذاشتند تیم ما را قبول نمودند! مرحوم کاروان گفت خرک هم بروید، بدون اطلاع و فقط با دیندن حرکات خرک دیگر ورزشکاران تیمهای دیگر، حرکات خرک را انجام دادیم که در مجموع تیمی سوم شدیم!

 البته بیشتر امتیاز آوری را مدیون علی بلوریان بودیم  که بیشترین نمره را آورد. آنزمان کریمی مدیر کل تربیت بدنی یزد بود، آقای حصیبی کارشناس دو و میدانی کشور بود و مرحوم رضائی کشتی گیر تیم ملی  و گیشوئی نیز از مسئولین دو و میدانی کشور بودند، همه اینها به مرحوم کاروان بسیار احترام می گذاشتند.    

آقای کریمی به آقای کاروان  گفتند بهتر نیست از هیات  درخواست کنیم که یکدوره مسابقه ژیمناستیک در لرستان برگزار شود؟ مرحوم کاروان گفت سعی می کنم مسابقات را بیاوریم بروجرد و اساتید وقت هم بعدا این درخواست را پذیرفتند

سال بعد برای سومین سال متوالی،  اما اینبار با یک تیم شش نفره و کامل رفتیم مسابقات اصفهان در مجموع تیمی بین فرمانداری های ایران  در حرکات  زمینی دوم شدیم در مراسم افتتاحیه کمانکش و علی بلوریان  همراه با نفرات تیمها حرکات نمایشی زمینی برای حضار انجام دادیم.

مسئولین برگزاری مسابقات یکدستگاه پارالل به من هدیه دادند که آن را چند روز بعد همراه با دو تخته تشک بنز آبی رنگ فرستادند بروجرد ! از آنجا که اداره تربیت بدنی جلوی دژبانی کنونی ( محل فعلی تربیت بدنی بروجرد ) بود و اما سالنی برای ژیمناستیک نبود، به دستور آقای مهربان رئیس وقت تربیت بدنی، پارالل و تشک ها را گذاشتند درون راهرو تربیت بدنی!

زمانی که ما ورزش ژیمناستیک را شروع نمودیم ( دهه 40 ) مدیر کل اداره تربیت بدنی استان، آقای نیکولای علیین بود ( حدود سال 1347یا 1350 ) آنزمان مربی برای پارالل نداشتیم روی زمین بالانس خوب می رفتیم، بنابر این روی پارالل برای مان زیاد سخت نبود.

 سال 1354  تیمی را که از لحاظ حرکات زمینی مهارت داشت بخاطر رفتن به خدمت وظیفه سربازی به دو نفر از ورزشکاران با استعداد و ورزشکار بروجردی بنامهای ناصر پیرهادی و رضا چوبکار که بسیار با استعداد بودند واگذار نمودیم.

سال 1354 مسابقات ژیمناستیک قهرمانی آموزشگاه های کشور بنا به در خواست سالیان قبل مرحوم کاروان برای اولین بار در بروجرد برگزار شد، هر چند که دیگر من آنزمان عضو تیم شهرم  و استان که همان تیم بروجرد بود نبودم.

اما خوشحالم که امروز، ورزشی که با تلاش و همت من و دوستانم در این استان وشهر پایه گذاری شد، اینک آنقدر گسترده شده که آمار تعداد ژیمناستیک کاران استان را نیز نمی توان برشمرد!

افراد زیادی در این سالها برای رشد این ورزش متحمل زحمات زیادی گردیده اند که نام تک تک شان در ذهنم نیست، اما جا دارد از آقایان جزایری در خرم آباد و نیک نژاد در بروجرد ، و بخصوی افسر وظیفه پادگان مهندسی آقای شریفی که بروجردی نبودند و فقط یک روز آمدند و" پیچ نیم پشتک" را نشان مان دادند و بسیاری دیگر از عزیزان که شاید حتی آنها را ندیده ام و شاید آنها هم مرا نمی شناسند تشکر نموده و دست آنها را ببوسم و از آقای رضا نظام الاسلامی که از ژیمناستیک های برتر خوزستانی بودند و بعد از شروع جنگ به بروجرد آمدند و فصلی نو درژیمناستیک دهه 60 بروجرد پایه نهادند تشکر نمایم.

البته از سال  1361 تا 1368  نیز مسئول انجمن ژیمناستیک اداره آموزش و پرورش بودم و هرگز نگذاشتم که کسی در جریان قرار بگیرد، زیرا معتقد بودم همه ژیمناست ها مسئول بودند تا یاد بگیرند و یاد بدهند و حقیر کوچک ترین بودم.

##########################################

متن نامه ارسالی استاد بهمن کمانکش به اینجانب

جناب آقای داودوندی عزیز

راه از مسیر شهادت می دهد و گفتار از ضمیر

از حسن نیت و از کوشش های بی دریغ حضرتعالی در امر اطلاع رسانی و زدودن غبار فراموشی از چهره استادان، پیشکسوتان و کسوت داران ورزش که می رفت تا به دست فراموشی سپرده شودکمال تشکر و قدرانی را دارد.

                                                   ( استاد ) بهمن کمانکش  1/5/91

 

توضیح فرهاد داودوندی: پهلوان بهمن کمانکش از نسل پهلوانان ایران زمین است که عمری را به ترویج ورزش این شهر و استان و کشور گذرانیده است، سخن گفتن از چنین پهلوانان بزرگی توسط شخصی به مانند من، زیره به کرمان بردن است، آنجا که چهره موجه ایشان در بین جامعه ورزش درداشتن زندگی سالم و مردم دار بودن این پهلوان زبانزد است. برای این پهلوان عزیز بروجردی ایران زمین، صمیمانه آرزوی سلامتی و تندرستی از آفریدگار جهان هستی را داریم.





طبقه بندی: خاطرات پهلوان بهمن کمانکش بروجردی،  نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: تاریخچه ژیمناستیک لرستان و بروجرد، استاد بهمن کمانکش، بروجرد، ژیمناستیک، تاریخچه ژیمناستیک، فرهاد داودوندی،  
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 4 مرداد 1391 توسط فرهاد داودوندی



پهلوان بهمن کمانکش بروجردی سی و سه سال قبل



تحقیقی از  پهلوان  بهمن کمانکش بروجردی

 

در رابطه با پهلوانان و زورخانه های خرم آباد

 

توضیح فرهاد داودوندی:  سالیان سال است که پهلوان بهمن کمانکش بروجردی عمر و زندگی خود را وقف نگارش و جمع آوری زندگی نامه قهرمانان و پهلوانان بروجرد و استان لرستان و ایران نموده است.

چند روز پیش پهلوان کمانکش بروجردی به اینجانب امر فرمودند که مطلب تحقیق شان در رابطه با پهلوانان و زورخانه های خرم آباد را به پاس یک عمر دوستی ایشان با پهلوانان آن خطه در روی سایت قرار بدهم و این نوشته را تقدیم نمودند به پهلوانان آن دیار.


@@@@@@@@@@@@

 

 گفتاری از پهلوان بهمن کمانکش بروجردی:


استان لرستان کنام شیران و دلیران، جوانمردان و عیارانی که هر کدام اسطوره‌ای بوده و هستند. جوان‌مردانی که اگر شرایط و امکانات مهیا می‌بود نام‌شان در عرصه ورزش کشور و بعضاً در سطح جهان ماندگار می‌ماند.

گُردان و دلاورانی که امروزه چون نگینی در رشته‌های محتلف ورزشی می‌درخشند، ثمره‌ی زحمات پیشکسوتان و دل‌سوختگان این خطه هستند که استعداد بالا در دریافت اصول، فنون ورزشی، قدرت بدنی، ساختار فیزیک مناسب و تعصب مثال‌زدنی‌شان با توجه به كمبود امکانات ورزشی در مقایسه با دیگر استان‌های کشور، حرفی برای گفتن داشته‌اند و خواهند داشت.

از قدیم همین‌گونه بوده است! بزرگ پهلوانانی که در ایران آن روزگار جایگاهی داشته‌اند همچون: مسیح نعلبند، پهلوان بابا‌نعمت حلاج، پهلوان حاج ظهراب، پهلوان مئی و عیاران بزرگی همچون خواجه اسماعیل عیار(‌براری)، نادعلی فریاد، احمد فریاد، امان عیار، نامدار شم‌آقا.

هیچ‌گاه این سرزمین دلاور‌خیز خالی از جوان‌مردان و عیاران نبوده و نیست. هنوز هم جوانانی در ورزشگاه‌ها دیده می‌شوند که تحسین همگان را بر می‌انگیزند.

مرحوم احمد رضائی قهرمان وزن هشتم كشتی ایران که در مسابقات جهانی منچستر شرکت نمود. مرحوم محمد کریمی از قهرمانان کشتی کشور، [دكتر] ضیاء معینی که زبان‌زد شد. مرحوم جمعه زهره بوکسوری کم‌نظیر صاحب عنوان، مردی محجوب و دارای خوی و خصلت جوانمردی که مثل تمامی ورزشکاران دیگر بودند. شاید امروز اگر "جمعه زهره" وجود داشت و تحت تعلیم قرار می‌گرفت، بی‌گمان چهره‌ای جهانی در مشت‌زنی می‌شد.

آقای مظفری، مهندس نصرت‌الله والیزاده، مرحوم نعمت‌الله فیروزی، حبیب سالم، پرویز جایدری، جعفر ملوکی، ولی‌الله گودرزی، نورالله سیف، جهان‌شاه خزاعی، فتحی رضائی، محمدحسین شفافی، عبدالرضا رشیدی، حمید و احمد جزایری‌، نورالله باقری‌طولابی، نعمت‌الله مجیدی، مهدی لطیفی، برادران کلهر، برادران عطاری، چگنی‌ها، برادران سلاحورزی، مرحوم محمدرضا پور‌فرخ، دکتر عیدی علیجانی، سیدمصطفی کریمی، برادران شاهرخی و بسیاری از بزرگان ورزش خرم‌آباد که نام‌شان را فراموش کرده‌ام.

اینان هر کدام در رشته‌ای صاحب عنوان و افتخار محسوب شده و به حق نماینده شایسته‌ای برای مردم استان بوده‌اند.

آقای كمانكش دستی به پیشانی می‌كشد و با شوقی خاص می‌گوید: روزگاری توفیق داشتم که در میادین ورزشی بسیاری از این عزیزان را و پهلوانان را از نزدیک ملاقات كرده و در خدمت شان باشم.

ورزشکارانی که در جوان‌مردی، مهمان‌نوازی، گذشت و در تعصب و غیرت الگو بودند. هرگز از شکست نمی‌هراسیدند و به هنگام پیروزی مغرور نمی‌شدند. در احترام به پیشکسوتان از هم‌دیگر پیشی می‌گرفتند و همیشه متانت، همراه با حجب و حیا از چهره این دلاوران هویدا بود.

آری! آوردن نام همگی آنها نیاز به فرصتی و قلمی دیگر دارد که شایسته است اهل ذوق آن دیار این پیشینه غنی را بنگارند تا قدمی در راه ثبت یاد و خاطره‌ی جوان‌مردان این مرز و بوم و سند افتخاری برای آیندگان این قوم باشد.

و اما، در روزگاری نه چندان دور، تحقیقی جامع و نه کامل انجام دادم که در حد دریافتم آن را نوشتم که امیدوارم بزرگان و پیشکسوتان به دیده اغماض نوشته‌هایم را تحمل کنند و اگر قصوری شده عفو نمایند که بیش از این در بضاعتم نبوده و اگر نام بزرگی سهواً ذکر نگردیده که حتماً هم همین‌طور می‌باشد(به دلیل گستردگی موجود)، بر من نگیرند که در تحقیق از دست‌اندرکاران این صنعت از این بیش نیافتم.

گر چه این تحقیق سالیان دور انجام گرفته‌، اما می‌دانم که در این چند سال چه گُردان و نام‌آورانی در رشته‌های مختلف ورزشی پا به عرصه وجود گذاشته‌اند که باعث مباهات استان و ایران شده‌اند. پس به قول حافظ شیرین‌الفاظ بسنده کنیم که فرمودند: یک نکته از این معنی گفتیم و جز این باشد.


زورخانه‌های خرم‌آباد از دهه 50 به بعد:

1- زورخانه شخصی نورالدین  در میدان یادبود(‌پل کرگانه) سال 52 تا 56 فعالیت داشته است

2- زورخانه طیب در سال 1356 افتتاح گردید و زیر نظر شهرداری بود که در سال 1357 پس از پیروزی انقلاب اسلامی توسط ورزشکاران به نام مرحوم طیب حاج‌رضایی که از یاران حضرت امام( ره) بود تغییر نام یافت. در حال حاضر به این نام شهرت دارد و در محله باجگیران مقابل مسجد توسلی ساخته شده است.

3- زورخانه شهید شاهپور نعمت‌الهی: از سال 1359 کلنگ احداث آن توسط بنیاد‌شهید و سپاه پاسداران بر زمین زده شد و با پی‌گیری آقایان: سید‌یوسف صادقیان(‌پیشکسوت)، حاج محمد شیرخوانی(‌پیشکسوت)، شهید مبشر، حاج پنج‌شنبه نعمت‌الهی(‌پدر شهید)، حبیب‌الله نعمت‌الهی(‌برادر شهید)، حاج احمد کیمیائی(‌پیشکسوت)، سید‌مصطفی کریمی(مدیر كل اسبق تربیت بدنی لرستان)، ولی‌الله بزرگمهر، مهندس عزت‌الله فیلی، مراد‌علی امیری(‌دفتر‌خانه اسناد رسمی)، به عنوان هیات امنای زورخانه فوق شروع به فعالیت ساخت شد. در سال 1367 به صورت غیر‌رسمی توسط گروه نوجوانان افتتاح ولی در سال 1368 توسط هیات باستانی استان و بنیاد‌شهید افتتاح گردید. در این رابطه چون به صورت امانی کار انجام می‌گرفته بنیاد‌شهید و حساب 100 امام کمک مالی کرده‌اند.

4- زورخانه‌های ژاندارمری، پادگان 07 ارتش و پادگان باباعباس از جمله زورخانه‌های متفرقه خرم‌آباد می‌باشند و نیز زورخانه‌ای در شرکت پارسیلون در دست احداث بود.


هیات باستانی بسیج سپاه پاسداران خرم‌آباد: در سال 1362 توسط تربیت بدنی و ناحیه بسیج سپاه استان شروع به فعالیت نمود و در حال حاضر در زورخانه شهید نعمت‌الهی فعالیت دارند.


اسامی پیشکسوتان ورزش باستانی خرم‌آباد:

سید‌یوسف صادقیان، حاج محمد شیرخوانی، حاج قاسم ماکلانی(‌مرشد)، مرحوم علی طالب‌زاده(مرشد)، حاج نورالدین انوری، اخوان ولد‌بیگی(‌5 برادر)، شکرالله(‌قصاب)، شکرالله سیف، حاج حسین کیمیائی، جعفر شهبازی، مرحوم حاج حسین ذهتابچی، مرحوم حاج علی‌شاه اسدی، مرحوم جمشید صالحی، محمد‌علی ریاحی، سید ‌جبیب حسینی، یدالله کرم‌زاده(‌قهرمان میل‌بازی)، رضا قبادی(‌قهرمان میل‌بازی)، حاج سید خلیل صادقیان، احمد بصیرت(‌مربی ورزش باستانی)، مراد حیدری(‌مربی)، محمود زلفی، حاج حشمت‌الله باقری(‌قهرمان سنگ)، حاج اسفندیار عقیلی، سید علی صادقیان، غلام‌رضا زکی‌خانی، ناصر فرید، حاج اکبر سهیلی، حسین ولی‌زاده(‌آزاده)، غلام‌رضا چنگیزی، احمد قبادی ...


اسامی روسای هیات باستانی لرستان از انقلاب تا كنون:

حاج محمد شیرخانی 1356

حاج احمد کیمیائی تا سال 1360

حاج محمد شیر‌خانی 61 تا 62

مراد حیدری 62 تا 63

حاج اسفندیار عقیلی 63 تا 64

حاج محمد شیرخانی64 تا 68

احمد قبادی 68 تا 71

محسن شاهرخی( کارمند تربیت بدنی)

حاج اسفندیار عقیلی

حاج حسین ذهتابچی

سرهنگ ابراهیم وطن‌پور 79

سرهنگ ظفر كشوری

حاج اكبر سهیلی 88 و 89

غلامرضا چنگیزی 90 و 91

حاج اكبر سهیلی 92

ختم همه مردان عالم به خیر ...





طبقه بندی: خاطرات پهلوان بهمن کمانکش بروجردی، 
برچسب ها: تحقیقی از پهلوان بهمن کمانکش بروجردی در رابطه با پهلوانان و زورخانه های خرم آباد، پهلوان بهمن کمانکش بروجردی،  
نوشته شده در تاریخ جمعه 28 تیر 1392 توسط فرهاد داودوندی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ