وبلاگ شخصی فرهاد داودوندی
 
فروشگاه لوازم یدكی اتومبیل ، نجوم ، ورزش ، شطرنج، هنر و علم در بروجرد
tabligh
tabligh







هر آنچه دربارة استاد مهرداد اوستا باید بدانیم

 

طولانی ترین مصاحبة اختصاصی مطبوعاتی در دنیای مجازی


با  استاد محمد حسین رحمانی( برادر استاد مهرداد اوستا)


توضیح ضروری فرهاد داودوندی: (((((مصاحبه بسیار مفصلی با استاد محمد حسین رحمانی برادر استاد مهرداد اوستا انجام داده ام كه بنوعی در دنیای مجازی و دنیای سایت های شخصی و وبلاگ ها در کشور عزیزمان ایران می توان به آن رکورد طولانی ترین مصاحبه مطبوعاتی ایران در دنیای مجازی توسط سایت شخصی فرهاد داودوندی را نسبت داد.



در این گفتگوی بسیار متنوع و جالب موارد بسیاری در سطح شهر و استان با شخص مصاحبه شونده به چالش کشیده خواهد شد.



بیش از چندین هزار کلمه و بیشتر از ده ها هزار حرف، در قالب حدود  ده ها صفحه برگ استاندارد، حاصل صرف مدتها وقت و  زمان برای ویرایش گفتگو با یکی از شخصیت های مهم بروجردی در سطح کشور است.



شخصیتی که برای اولین بار سخنانی صریح و رُک در رابطه با مسائل مختلفی از شهرستان بروجرد و استان لرستان بر زبان آورده است که مطمئنا موجب روشن شدن مسایل بسیاری خواهد شد(((((.

.

( قسمت اول)

 

س : نظرتان در مورد شعر استاد اوستا و اصولاً جایگاه شعری ایشان در ادبیات فارسی ، چیست ؟


ج : قبل از هر چیز بنده نه به عنوان برادر استاد اوستا ، بلکه به عنوان کسی که دقیقاً 10 سال است به دسته بندی موضوعی شعر فارسی پرداخته و در این کار پژوهشی توانفرسا ناگزیرم ، روزانه 5 هزار بیت شعر را بررسی کنم ، به قضاوت در مورد این شاعر ادیب و نویسنده و پژوهشگر بزرگ می نشینم.


خوشبختانه هر اثر نگارشی در هر برهه ای قابل نقد و داوری بوده و نقد و نظر بنده نیز، قابل بررسی – البته بی غرضانه – است.


استاد اوستا نه تنها در طول هزار و صد سال شعر فارسی یعنی از قرن چهارم هجری و عصر رودکی ، بلکه از دورة ابوحفض سغدی و دیگر شاعران قرن سوم یعنی محمد بن وصیف سگزی ، حنظلة بادغیسی ، فیروز مشرقی ، بوسلیگ گرگانی و ... تا به امروز؛ تنها شاعری ست که در اشعارش حتی یک مصراع درجة 2 از نظر فصاحت و بلاغت و آرایه های کلامی دیـــــده نمی شود و باز ، تنها شاعری ست که یک مضمون تکراری در مجموعه های شعری اش به چشم نمی خورد.


و این ضعف در اشعار همة شاعران نامدار ، از فردوسی و عطار و خاقانی گرفته تا مولوی و سعدی و حافظ و ... موج می زند. به این امتیاز منحصر به فرد قبلاً آقایان یوسفعلی میرشکاک و حسین آهی پرداخته اند. ضمن آنکه ، برخی از صاحبنظران معتقدند حتی مضامین شعری ایشان کاملاً بکر می باشند که این نیز ، می تواند یکی دیگر از وجوه برتری ایشان به سایر شاعران باشد.


در هر حال ، حتی اگر نظریة اخیر صائب نباشد، بدون کوچکترین تردیدی استاد اوستا در زدودگی کلام و جلای سخن در تمام طول تاریخ ادبیات فارسی ، شاعری بی همتاست.


از همین روست که دکتر زرین کوب در ماهنامة راهنمای کتاب شمارة شهریور و مهر سال 42 یعنی در دوره ای که استاد اوستا تنها 34 سال داشته ، در نقد اولین مجموعة شعری ایشان با عنوان « از کاروان رفته » ، می گوید : « اوستا ، در شعر ، با آنکه از شیوة استادان کهن – و غالباً قصیده سرایان خراسانی و عراقی – پیروی می کند ، معانی تازه ، دیدهای تازه و افکار تازه دارد. اعتدال بین لفظ و معنی ، انتخاب دقیق در بین الفاظ و تعبیرات و مخصوصاً سعی در پیدا کردن مضامین تـــازه ، شعر او را رنگی می بخشد که در بسیاری از گویندگان نسل جوان ، مانند آن را نمی توان یافت. »


اگر روزی پژوهشگری پیدا شود که مضامین تکراری را از دواوین بزرگانی که از آنها یاد شد ، حذف کند ؛ آن موقع مشخص خواهد شد هر یک از آنان چند بیت ناب داشته اند.


در میان شاعران ایرانی ، به لحاظ تعدد موضوع ، صائب تبریزی بی رقیب است. اما مضامین تکراری این شاعر در قالب های گوناگون به راستی کسالت آور است. در اینکه هر شاعری متأثر از شاعران پیش از خود بوده ، نمی توان تردیدی روا داشت. فی المثل حافظ از 36 شاعر پیش از خود تأثیر پذیرفته ، منظور از این تأثیر ، استفاده از مضامین شاعران پیشین است.


بنابراین ، کمترین تأثیرپذیری در اشعار نخستین شاعران پارسی گو دیده می شود. بر همین اساس ، قدرت شاعری یک شاعر هنگامی مشخص می شود که کمتر از دیگران از مضامین شاعران پیش از خود استفاده کرده باشد.


رودکی که به حق « پدر شعر فارسی » لقب گرفته ، مرثیه ای در قالب غزل در مرگ یکی از دوستان شاعر خود به نام « مرادی » - که به دو زبان فارسی و عربی شعـر می گفته – سروده است. با این مطلع :


مُرد مرادی ، نه همانا که مُرد

مرگ چنین خواجه نه کاری ست خُرد

و تا الا آخر . و مولوی سه قرن بعد یعنی در قرن هفتم در مرگ سنایی غزنوی چنین می گوید :

گفت کسی خواجه سنایی بمرد

مرگ چنین خواجه نه کاری ست خُرد


که استفاده از این عبارت یا به اعتباری مضمون ناب ، در شعر مولوی به هیچ وجه نمی تواند توارد باشد. بنده بارها با رباعی هایی مواجه شده ام که هم به خیام و ابوسعید ابوالخیر و اوحـــدی مراغه ای نسبت داده شده و هم به مولوی و بابا افضل کاشانی و حزین لاهیجی.


جا دارد در این زمینه نیز پژوهشی انجام گیرد تا مشخص شود هر یک از این رباعی ها در اصل متعلق به کدام شاعر بوده است.


گاهی این رباعی ها با عوض شدن یک کلمه مثلاً « شاها » بـــه عنوان ردیف به « ربی » که هموزن هم هستند به شاعر دیگری نسبت داده شده اند ؟ ! به هر تقدیر ، هنوز مشخص نیست که این سرقت های شعری توسط خود شاعران صورت گرفته و یا کاتبان آن روزگار با میل و سلیقة خویش – پس از مرگ شاعران – در آنها دخل و تصرف کرده اند.


دکتر زرین کوب در دوره ای که استاد اوستا تنها 34 سال داشته ، در نقد اولین مجموعة شعری ایشان بـــــا عنوان « از کاروان رفته » می گوید : « اوستا » در شعر ، با آنکه از شیوة استادان کهن – و غالباً قصیده سرایان خراسانی و عــراقی – پیروی می کند، معانی تازه ، دیدهای تازه و افکار تازه دارد. اعتدال بین لفظ و معنی ، انتخاب دقیق در بین الفاظ و تعبیرات و مخصوصاً سعی در پیدا کردن مضامین تازه ، شعر او را رنگی می بخشد که در بسیاری از گویندگان نسل جوان ، مانند آن را نمی توان یافت. »


........................

 پایان قسمت اول ( ادامه دارد)




طبقه بندی: استاد محمد حسین رحمانی( برادر استاد مهرداد اوستا)، 
برچسب ها: هر آنچه دربارة استاد مهرداد اوستا باید بدانیم، فرهاد داودوندی فعالترین وبلاگ نویس ایران، فعالترین وبلاگ ایران، پر بازدید ترین وبلاگ ایران، پر بازدید ترین سایت شخصی ایران، پر بیننده ترین وبلاگ ایران، بروجرد،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 27 خرداد 1393 توسط فرهاد داودوندی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic