وبلاگ شخصی فرهاد داودوندی
 
فروشگاه لوازم یدكی اتومبیل ، نجوم ، ورزش ، شطرنج، هنر و علم در بروجرد
tabligh
tabligh



چرا از اجرای هر پروژه بزرگ عمرانی در بروجرد

خوشحال می شوم؟


به قلم: فرهاد داودوندی

بسیاری از شهروندان از هر قشر و گروه و حتی بین بعضی از مدیران ارشد شهری در حد شعار، از برنامه ریزی جهت جذب سرمایه گذار برای شهرمان صحبت می کنند.

در اینگونه گفتگوها عنوان می شود که قدم اول برای رسیدن به یک شهر مطلوب، از جذب سرمایه و سرمایه گذار و شروع فعالیت های عمرانی آغاز می شود.


در حالیکه دیگر شهرهای کشور عزیزمان در حال رشد و توسعه شهری هستند و برای نمونه شهرهای اطراف بروجرد طی همین چند سال اخیر به یکباره چهره جدیدی از پیشرفت شهری را تجربه می کنند بالطبع شهر ما نیز باید استارت تغییر شهریت از قدیمی بودن به سبک نوین را از یکجایی آغاز کند و چه روشی بهتر از سرمایه گذاری بخش خصوصی در ساخت و ساز های بسیار بزرگ و غول پیکر در بروجرد.


بخش خصوصی واقعی که توان مالی بالایی داشته باشد باید به بخش ساخت و ساز بروجرد ورود پیدا کند، باید قبول کنیم دوران بودجه های قطره چکانی دولتی در تمام دنیا سرآمده است و اینک در تمام کشور های پیشرفته دنیا حرف اول و آخر توسعه شهری را بخش خصوصی می زند.


مدت زمانی است پروژه های بزرگ و بسیار قابل توجهی به مانند: ساختمان جواهری ( میدان بهار)، مجتمع ورزشی مهاجر شجاعی، مجتمع توریستی و بسیار زیبای عطرستان، مجتمع ورزشی شهید هدایتی، مجتمع ورزشی و استخر زیبای بسیج، آغاز ساخت بیمارستان فوق تخصصی دکتر فریدون پورپرویز و شرکا، هتل هالیس، هتل امیر کبیر، موسسه بزرگ الغدیر، و ده ها مرکز تفریحی توریستی و اقتصادی به مانند رستوران ها و اقامت پذیرهای مجلل و کارخانه هایی به مانند واحد صنعتی پلاستیک کاران اطلس زاگرس و در جدید ترین مورد ساخت مرکز بسیار مجلل خرید و تفریحی دیپلمات سنتر با وجود 4 سینما درون آن و .....در شهر ما نیز توسط بخش خصوصی در حال ساخت و یا مدتهاست برخی تکمیل و حتی بعضی از آنها در حال استفاده عموم مردم هستند.


اما چرا بعنوان یک شهروند از وجود چنین مراکزی در شهرمان باید خوشحال باشیم؟


به واقع وجود چنین مراکز نوینی در شهر باعث خواهد شد شهر روند رو به رشد را نه در شعار که در عمل آغاز کند.


تصور کنیم اگر چنین فعالیت های عمرانی که در نهایت باعث رونق شهر خواهد شد نیز نباشد، طبیعتا بروجرد و بروجردی ها بیش از پیش از دیگر شهرها عقب خواهند افتاد.


ختم کلام اینکه از حضور بخش خصوصی واقعی* که با خودش پول و فعالیت اقتصادی برای شهرمان به همراه خواهد آورد باید استقبال کنیم، منفی نگری و فراری دادن سرمایه گذار باعث خواهد شد شهر و شهروندان ضرر کنند.


نگارنده در هیچکدام از این مراکز نه سهمی دارم و نه شراکتی! بنا به گواهی تمامی کسانی که مرا می شناسند تا کنون با حفظ استقلال رسانه ای خود حتی یک حبه قند یا یک ریال هم از هیچکس و بخصوص از هیچ سرمایه گذاری در شهرمان بخاطر فعالیت های رسانه ای ام نگرفته و به امید خدا در آینده هم نخواهم گرفت،

اما اعتراف می کنم نمی توانم خوشحالی خودم را از ساخت و ساز های بزرگ عمرانی در بروجرد پنهان کنم، شاید سند ششدانگ این مراکز بنام من و شما نباشد، اما از آنجا که ساخت و ساز مراکز اقتصادی، تفریحی، فرهنگی و ...سرمایه هایی برای شهرمان به حساب می آیند، طبیعتا هر چه این سرمایه ها در قالب مراکز اقتصادی بیشتر بشوند بروجرد ثروتمندتر خواهد شد و در نتیجه همه ما شهروندان در یک شهر زیبا، مدرن و ثروتمند، منفعت خواهیم برد. والسلام.



*( لازم به ذکر است در این مقاله منظور از بخش خصوصی واقعی، سرمایه گذاران محترمی است که با خود پول و کار آفرینی می آورند، نه سرمایه گذاران کاذبی که فقط برای تملک زمینهای بروجرد و گرفتن وام های کلان از سیستم بانکی به شهرمان ورود پیدا می کنند و در نهایت هم هیچکدام از طرح های شان به ثمر نمی رسد)





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: نقد، نقد اجتماعی، فرهاد داودوندی، بروجرد، سرمایه گذار، بخش خصوصی، پروژه عمرانی،  
نوشته شده در تاریخ شنبه 27 مهر 1398 توسط فرهاد داودوندی


وقتی کار مردمی و برای خدا باشد

حساب و کتاب به دینار است

فرهاد داودوندی- بروجرد:

چندین سال است "مانده به دل مان" که در شهر ما یک پروژه عمرانی در موعد مقرر افتتاح بشود.

اصلا دیگر چنین امری در خیال ما نمی گنجد که یک پروژه عمرانی عام المنفعه، چه کوچک و چه بزرگ در بروجرد دارای نظم و حساب و کتاب کلنگ زنی و اتمام کار باشد.

امروز در یکی از مناطق بروجرد شاهد تابلو روانی بودم که نوشته بود این طرح عمرانی تا 13 روز دیگر به اتمام خواهد رسید.

اولش فکر کردم چشمانم اشتباه می بیند،  در شهری که برای ساختن یک پل فسقلی 5 سال است کار به نصفه و نیمه هم نرسیده و بیمارستان مثلا نو سازش 11 سال است ساخته و تکمیل نشده و دهها طرح کلنگ خورده دیگرش آینده نامعلومی دارند، آخر چگونه می شود یک پروژه عمرانی عام المنفعه در حدود 2 ماه تکمیل شود و وقتی  حساب و کتاب ارائه می دهند، آمار نشان بدهد که قیمت ساخت و تکمیل آن حدود هر متر مربع کمتر از 400،  500 هزار تومان شده است؟!!

البته که همه ما که بچه نیستیم و اگر سر سفره خودمان نان ندیده ایم، اما دست مردم نان را رویت کرده ایم!!!  و  بخوبی میدانیم چرا بعضی پروژه ها در بروجرد سرنوشتشان مبهم شده و حساب و کتابی در آنها وجود ندارد.

 به همین خاطر است که اگر آنطرف قضیه را حساب کنیم  بخوبی متوجه می شویم که وقتی کار مردمی و برای خدا باشد، آنوقت حساب به دینار است و چون عشق خدمت پشت آن کار عام المنفعه وجود دارد، زمان هم به کمترین حد ممکن خود خواهد رسید.

13 روز دیگر اگر عمری باقی بود از افتتاح این پروژه عمرانی عام المنفعه گزارش کاملی تهیه خواهم کرد، پس تا آنزمان، ختم همه مردان عالم بخیر، یا علی، دست حق نگهدار حافظان بیت المال.





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: وقتی کار مردمی و برای خدا باشد حساب و کتاب به دینار است، نقد، دینار، حسینیه، ساخت و ساز، پروژه عمرانی، حسینیه شهرک،  
نوشته شده در تاریخ شنبه 9 اردیبهشت 1396 توسط فرهاد داودوندی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو